Arkadaşı Özlemek

Işığı yanmayan evlerde görürüm seni,

Hep hüznünle bulanmış saçın.

Ne işin var göğe yakın?

Henüz taşıyamıyorken gövdeni.

 

Zamanda açtığın sırlı çeperden,

Nurun damlıyor öz ırmağına.

Niçin tutunmaz şu yarım beden,

Varlığın kırılmaz baş parmağına?

 

İçimde bir soru yankılanıyor;

Üç saniye yirmi yılı nasıl tüketir?

Bir ümit her gece seni arıyor,

Bir ümit, belki, geri getirir.

Yer işareti koy Kalıcı Bağlantı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir