Bilme İsteğinin Seyri Değişti

Yaşadığımız gezegenin, bilme isteği başlığı altında birbirleriyle anlamsız rekabet içine girmiş ve çizgilerle şekil verilmiş kara parçalarından oluştuğunu savunmak sanırım çok yanlış olmaz. Aklımızı çalıştırmanın bize varoluşumuzdan kaynaklı emanet edilen bir sorumluluk olduğunu düşünsek de, bilme isteği ve insan becerilerinin kendi sınırlarını zorlama çabası tamamen belli bilirkişilerin elindeki kukladan farksız oldu. Bu kuklaların ipleri ucunda uluslararası mühendislerimiz var ve tamamen etten kemikten bir mekanizma haline dönüştükleri bir gerçek. Bu insanların belli iyi niyetli temel amaçlarının seyri değişmiş durumda. Mekanizma olmaktan kurtulmayacakları bir pozisyona düştüklerini görmezden gelmemiz mümkün değil. Oturup düşündüğümüzde bundan rahatsızlık duyabiliyoruz. Rahatsızlık duymuyor da olabilirsiniz. Her fikrin biricik olduğunu varsayarak saygı duyuyor ve bu düşünceden rahatsız olduğumu dürüstçe dile getirmek istiyorum. Bu düzen değişecek gibi büyük laflar etmek istemesem de eğer günümüz insanının mekanik zeka dışında kıyıda köşede kalmış hakiki hisleri varsa, birilerinin  en kötü ihtimalle keşke diyebileceğini tahmin ediyorum. Tamamen ham, zihinleri bulandırılmamış çocuklar için umut kırıntısı olduğunu varsaymak istiyorum. Gelecekten mekanikleşmemiş, içinde duygu ve herhangi bir maneviyat taşıyan, doğaya zarar vermemek suretiyle yaratıcılığını serbest bırakmış dünya çocukları diliyorum. Umarım hayat ışığı gösterebilecekleri ve keyif alabilecekleri güzellerin en güzeli gezegenimizinden geriye koca bir kül yığını kalmaz. 

Yer işareti koy Kalıcı Bağlantı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir