Donuk

DONUK

Duygusuz bir taş oluyorsun, donuk.
Gül de boş kız da.
Etle kemikten başka ne kaldı insanlığından?

Etine varıyor duygularını donduran boşluk
Büyük bir hızla.
Daha acımasızmışsın senin sandığından.

Duygular önünde çağlarken oluk oluk
Kavurucu bir hazla.
Ölgün bakışlarından başka ne kaldı insanlığından?

Ruhsuz oyuncak gibi göz köşelerin tutuk
Onlarca pozda.
Donuk fotoğraflardan başka ne kaldı insanlığından?

Pervazlardan sarkan o heyecanlı çocuk
Öldü aranızda.
Hafızandan başka ne kaldı insanlığından?

Duygusuz bir taş oluyorsun, uyuşuk.
Caz da boş hicaz da.
Burukluğundan başka ne kaldı insanlığından?

Şimdi duygularının dibini sıyıran o burukluk
Bile düğümlenmiyor boğazında.
Tatsız sohbetten başka ne kaldı sandığında?

Duygusuz bir taş oluyorsun Samet, donuk.
Hiç de boş yok da.
Artık ne kaldı insan olduğunu anımsatan?

[20.04.19 – 26.04.19]

Stay – Hans Zimmer

(…)
Ve şimdi şöyle dua ediyorum Tanrı’ya:
Olanlar oldu Tanrım
Bütün bu olanların ağırlığından beni kolla!
(…)

Didem Madak – Ah’lar Ağacı

Yer işareti koy Kalıcı Bağlantı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir