Galata

Şu an kıtalar ayrılmakta

Vapurun dumanı hasret kokmakta

Martılar veda ağıdı yakmakta

Gözlerimden özlem akmakta

Hepsinin arasında bir güzel; Galata.

 

Bir ada gezisi, bir çiçek var hatırımda

Destanlar, fısıltılar… Kız kulesi karşımda

Anılar, düşler, umutlar var aklımda

Hezarfen’in kanatları sırtımda

Ben uçmakta, sen yine yanımda.

 

Koltuğum dik, güneşliğim açık

Penceremden gir içeri, dengemi yık

Bir çiçek gibi… Papatya, şakayık

Bir akşam üstü süzülürken bir kayık

Güneşi ellerinle tut, Galata’ya çık.

 

8.7.19

 

İstanbul hayatıma pek de güzel bir giriş yapmış bir şehir değil aslında. Bundan olsa gerek daha önce tüm uçuşlarımda sevinçliydim oradan döndüğüm için. Ancak öyle özel biriyle öyle güzeldi ki her şey, hiç İstanbul’dan ayrılıyor oluşuma üzüleceğim aklıma gelmezdi.

Seninle ilk tatilimiz anısına…

Eminönü-Kadıköy vapurundan çektiğim Galata fotoğrafı

 

Bu şiiri vapurdayken kafamda, Sabiha Gökçen Havalimanı’nda iken Kadıköy’den rastgele aldığım deftere yazdım ve gökyüzünde tamamladım. Bu yüzden dinleme önerisi olarak da bu şarkıyı paylaşıyorum. Ezginin Günlüğü – Kadıköy

Yer işareti koy Kalıcı Bağlantı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir