Gülümse Hayat Çekiyorum

Siyah beyaz, ne kış ne yaz; biraz güneş, biraz ayaz. Yesene incir yokmuş kiraz, kalbin yorulmuş dur otur biraz.

Bazıları sever caz bazıları çalar saz, yok ben metal hayranıyım yorar beni hicaz micaz (!). Ne sen söyle bir şeyler ne ben sana sorayım, o güzel dillerini söyle neden yorayım?

Geceyken yazarım, susarım gündüz; eğriyken koşarım olurum dümdüz. Adım çıkmış dokuza yok yok on dokuza, öyle çabuk inemem dayanamam yokuşa. Hayat beni tavlama kanmam bir bakışa, yok sen çok iddialısın var mısın yarışa?

Bazen beni sınarsın, kazandım mı yanarsın; bazen boş bir pazartesi bazen hoş bir pazarsın. Yanlış yaptı mı biri sana bir kenara yazarsın, dost görünüp aldatır sonra kuyu kazarsın. İşine gelince kader, gelmeyince nazarsın; suçluyken bir piyon, kralken bir zarsın. Hoş sözler söyleyegör iki damla akan balsın, sadece sus ve dinle tutunacak bir dalsın. Bu kadar bencil olma dur herkes pay alsın, kalp kırma yeter ki bırak içinde kalsın. Dur hemen köpürme sonra birden taşarsın, sevdiklerine değer ver yoksa yalnız yaşarsın.

Nasıl görünürsen görün yüzünle değil yüreğinle övün, yaptığın hatalar için önce düşün sonra dövün. Fazla kaptırma kendini aman geçicidir şan, şöhret, ün; sevgi en güzel çiçektir sulayıp da büyüttüğün.

Gel zaman git zaman, anılar değil ki saman; yaşanan her şey özeldir kalbinle kutsanan. Üzülme sakın boş yere yok hayatta kazanan; yaşlar değil gülüşlerdir hafızaya kazınan.

Yer işareti koy Kalıcı Bağlantı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir