Hep Ya Hiç

İçim bir
Dışım bir
Ama içim dışım bir değil

Ruhuma dolanık kuşkuların ipi
İçimden dışıma
sarktı sarkacak

Hep bir hayıflanma
İçimde
Salkım saçak yumak
Bugün de
İçimde bir yerlerde
Olmamışlık şarkısı çalacak

Eksik
Gedik
Delik
Deşik
Hep bir acaba
Hep bir belki
Kırk kuşku kırkının da ipi birbirine dolanmayacak

Dışım bir başka
Özgür
Su gibi aziz
olup
Su gibi az iz
bırakacak

Dışımı kucaklayan umutların tadı
İç çekişlerimi yıkasa
Uzaya çıkıldı yandı yakıldı dünya
Bir de gerçeğin sesi çıksa

Hep bir hayıflanma
Hep bir acaba
Kabuğum özüm olsa
Bir gün de
İçimde
Olmuşluk şarkıları çalsa

İçim hiç
Dışım hep
Hep ya hiç

The Winter – Balmorhea – River Arms

Kendimle mi çelişiyorum?
Ne güzel, demek içimde
türlü zenginlik barındırıyorum.

Walt Whitman – Song of Myself – 51. Bölüm

Yer işareti koy Kalıcı Bağlantı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir