İçindeki Sen Çığlığı

Dinle; yağmur alfabesi, ne hoş sözler söylüyor.
Duy bu eşsiz besteyi, notalar süzülüyor.
Hisset düşen damlayı, dertlerini yıkıyor.
Karanlıklar; içinde umut olmuş parlıyor.

Geçmişe sarıl; affet, tek değerli olan seni…
Katılaşan bakışların, bırak serbest ipini…
Kalbini boğan dertlerin, artık çöz düğümlerini…
Ver artık; yarını olur mu bilmediğin sana seni…

Aklındaki esaretin bitsin artık, özgür bırak.
Yarılsın gök, taşsın deniz felaketlere koşarak…
Dost bildiğin o eller, olsa da bir hançerli mızrak.
Hayat siyahla doluyken, sen ol içindeki ak.

Yer işareti koy Kalıcı Bağlantı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir