Karanlıkta

sönsün bu gece de ışıklar
güneşi bekleyelim
korusun bizi yün dolu yorganlar
daha mavi bir gökyüzü görmeyelim

ışıklarla terk olunsun şehirden
ya da bir ben gideyim
yolum geliş izlerim olsun da hatta
aman daha mavi bir deniz görmeden

sana götürsün, gitmediğime, benim izlerim
sende sönse benim ışığımla, seninle
gecenin sönecek son ışığıyla ısınıyor şimdi defterim
yorganım beni bekliyor, bir de kanma diyor düşünde bile yalan mavilere

.

.

.

mka                                                        mart20′

Yer işareti koy Kalıcı Bağlantı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir