Kavuklu Vedası

Dönüp dönüp okudukça daha iyi anlıyorum. Yakın geçmişimizde Türk Tiyatrosu gerçekten büyük ustaları bünyesinde barındırmış. Hepsi ayrı bir yaşam ayrı bir hikaye… Pek çoğunun yaşama tutunuşu kolay olmamış elbet ama her zaman mücadele içinde olmuşlar ve başarmışlar… Şimdi dönüp baktıkça ne kadar büyük kayıplar yaşadığımızı daha iyi görmekteyim… Beraberken yaşadıkları, sahne üstündeki, arkasındaki anıları aileleri sevdaları ve çoğu zaman hor görülen sanata, tiyatroya verdikleri büyük katkıları yetiştirdikleri…

Bugün sevgili Rasim Öztekin’i uğurluyoruz. Büyük bir üstat, sağlık sorunları nedeniyle kavuklu oluşunu doyasıya yaşayamayan bir usta ve büyük bir onurla bu kavuğu devredebilmiş birisi…

Gittiğin yerde sahne ışıkları hep seninle olsun sonsuzluk perdesinin önündesin artık, Münir Özkul’a, Erol Günaydın’a Baykal Kent’e selam götür… Her şeye rağmen Türk Tiyatrosu ve sanat güçlenecek devam edecek gözünüz arkada kalmasın…

Yer işareti koy Kalıcı Bağlantı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir