Korktum

Bak bugün hava dışarıda çok güzeldi..

Önce bir tatlı yedim, sonra Kaşüstü’nden Arsin’e kadar ayaklarımın götürdüğü yere kadar yürüdüm sahil boyunca..

Çok güzel kitap okunacak, sessiz sakin bir yer buldum hatta.. Kimseler yoktu.. Tek duyduğum ses dalgaların ve kuşların sesiydi.. Önce birkaç fotoğraf çektim.. Sonra bir an korktum.. Düşünmeden edemedim.. Ya biri gelir de…

Tenha bir yer değildi belki o kadar ama bir tarafınız uçurum gibiydi, pek uçurum sayılmasa da, diğer tarafta sadece yoldan geçen arabaların sesleri..

Neyse oturup elime kitabımı aldım.. Dalgaların sesi eşliğinde okumaya başladım.. İki sayfayı beş dakika içinde bitiremedim belki de.. Etraftan gelen her seste arkama dönüp bakmaktan kendimi alamadım.. Korktum.. Anlamsızca hem de.. Sonra kendi kendime neden ben burada oturup huzurlu bir şekilde kitap okuyamıyorum diye  birkaç defa sordum.. Sorum havada kaybolup gitti.. Hiçbir cevap alamadım..

Alacak ne cevabım vardı ki? Tenha yerlere gitme kızım.. Akşam geç saatlerde dışarıda kalma kızım gibi binlerce güven oluşturmaya çalışacak şeylerle büyüyoruz belki de.. Hiçbir ortam güvenli değil artık çünkü.. Gece geç saatte eve dönmek, hem de tek başınaysan, hiç güvenli değil.. En azından ben akşam olduktan sonra en kalabalık sokağı bile güvenli bulmuyorum artık..

Lise sonda dershaneye giderken akşamları hava karardıktan sonra çıkardım. Annem dershaneme kadar gelirdi beni almaya. Her seferinde ben kendim gelirim desem de hiç dinlemezdi. Her akşam gelirdi. Şimdi daha iyi anlıyorum. Etraf çakal kaynıyor mübarek. Bebeğe bile tecavüz edenler eline geçse kızına neler yapmazlar ki..

Ne acı değil mi sürekli bunları konuşmamız? Farklı şeyler tartışıyor olsak keşke.. Mesela ben size bunları anlatmak yerine çok sevdiğim yazar ve şair olan Attila İlhan’ı tanıtma yazımı kaleme alıyor olsam bunun yerine.. Neyse bir daha ki yazıma artık..

Ne kadar acı işte.. Rahat rahat yürüyüp bulduğunuz sessiz bir köşede huzurla kitap bile okuyamıyorsunuz.. Okudum aslında biraz ama ürke ürke dalgalarla kitap okumak ne kadar huzur verirse işte..

 

28.04.2019

 

Yer işareti koy Kalıcı Bağlantı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir