Rağmen Var Olabilmek

Göremesem de hissediyorum.
İmla beni engellese de
Öykümün orta yerine bir sis gibi çökse de üç nokta
Harfler sarılmaya yetmese de
Gelecek korkutsa, geçmişin soluğu dibimizde olsa da
Bir avuç cam bir avucun yerini alamıyorken
Bir bakış beş harfken yazıyla
Anlatmak için yetmiyorsa yirmi dokuzu birden
Parmaklarına sinen koku, dizelere sığmasa da
Ölümün eli kulağında, korkusu yüreğimde olsa da
Şimdiye duyduğum aşkı yaşamaktan
En çok da geçmiş ve geleceğe inanmadığım için korkmuyorum.
Tüm ömrüme yayılan şu andan korkmuyorum.

Göremesem de hissediyorum.
Hissettiğim için korkmuyorum.

25.05.19

İnsanlık – Ufuk Beydemir

“Ne geçmiş vardır, ne de gelecek; sadece sonsuz bir şimdi vardır.”

Abraham Cowley, (1618 – 1667)

**

”Korkmadığımız ve savunmada olmadığımız zamanlarda güzelleşiyor ve daha anlamlı bir hal alıyoruz, üzerimizdeki örtünün yükü hafiflediğinden. Ama çoğu zaman, acımasız çalışma koşullarının, klişeleşmiş sosyal ayinlerin ve yakı ilişkilerimizdeki abartılı beklentilerin ortasında savrulup, şartlanmalarımız doğrultusunda kendimizi dış dünyaya endeksleyiveriyoruz. Bir başka deyişle, yaşantılarımızın başlangıcının bizden değil çevremizden kaynaklanmasını beklercesine kendimizi dış etkenlere bırakıverme eğilimindeyiz, zedelenme ya da anlaşılamama korkularımızdan ötürü risk almaktan kaçınarak. Genelde, duygusal girişim yönü yeterince gelişmemiş bir toplumuz. Yaşatılmayı bekler halde gibiyiz ya da saldırgan öğeler içeren duygusal çıkartma harekatlarının girişim olduğu sanısındayız. “Rağmen var olabilmek”, dış etkenler ve diğer insanlar bizi nerelere çekiştirirlerse çekiştirsinler kendimiz olmaya çalışmak karşılığı olarak kullandığım bir deyim. Söylemesi kolay, uygulaması zor da olsa bu deyim bir kenarda dursun derim, fazla tozlanmadan.”

Engin Geçtan – Hayat

Dorothea Tanning – Birthday – 1942

Yer işareti koy Kalıcı Bağlantı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir